22 تير 1405 / ۲۷ محرم ۱۴۴۸
شناسه خبر : 98926
شنبه 05 فروردين 1402 , 12:47
شنبه 05 فروردين 1402 , 12:47


وقتی حقیقت، حجابهای معاصرت را میدرد
محمدرضا الهی
راهبرد رهبر شهید ایران قوی توحیدی بود
مهدی فضائلی
هرمز، امنیت انرژی و آینده نظم منطقهای
علیرضا رجائی
ایران و العراق لایمکنالفراق
هاشم اسدی
مراقب عملیات فریب «۱۱ سپتامبر» باشیم!
بوالفضل درخشنده
جای خالی چند نقطه در فهرست اهداف!
حسین شریعتمداری
آخرین دیدار
فهیمهسادات هاشمیتبار
انتقام خون امام شهید؛ خواسته بحق مردم
غلامرضا فریدونی
چرا ترامپ عصبانی شده و فحاشی میکند؟
یدالله جوانی
وقتی خیابان، زبانِ وفاداری است نه فاصلهگیری
سیدرضا موسوی فاضل
روایت تاریخی و حکمت معنوی مزار رهبر شهید
محمدرضا اسدزاده

چهار تصویر از چهار شهر و چهار معنا
محسن مهدیان
سروده ای سوزناک از زبان امام شهید
افشین علا
دلتنگیهایی دخترانه بدرقه راه پدر امت
صنوبر محمدی
تابوت تو بود اما من جسم خودم دیدم!
سیدمحمدرضا میرشمسی
اشک ماتم بر پیکر پدر
فاطیما محمدمرادی

شب سال تحویل در مزار شهدای تبریز/تصاویر
فاش نیوز - مردم غیور و بامعرفت تبریز، لحظات تحویل سال نو را در جوار شهدا گذراندند.
درحالیکه لحظه سال تحویل 1402، نیمه شب بود اما مردم غیرتمند شهر تبریز این لحظات را با زیبایی و اشتیاق فراوان در مزار شهدای تبریز سپری کرده و سال را با دعای شهیدان تحویل نمودند.
تصاویری که ملاحظه می کنید، مربوط به این لحظات دلنشین است:
عکاس: رزمنده بهزاد پروین قدس


خاطرهای دلنشین با آقای شهید در جاده طلائیه
سیدرضا موسوی فاضل
فوتبال را که باختند، سهمیه گوشت را قطع کردند
حسین عبدالستار اسلامی
ما برای آنکه ....
رضا امیریان فارسانی
حاجمحب؛ نقطه وصلِ دلها بود
علیرضا ضابطی سیستان
یاداشتی از تنگه هرمز، به قلم رزمندۀ میدان دیروز و امروز
رضا امیریان فارسانی
















مصیبت آن زمان بود که تو را از دست دادیم . برای نجابت برای رازهای ناگفته برای اسارت برای شادی برای گریه پنهانی برای ارزوهای از دست رفته برای سکوت برای اطاعت بی حاصل برای برای حرمت شکسته برای فریاد در گوش های بسته ، قلبهای یخی ، برای شادی روحت ، شادی قلب مضطرب و داغدارم صلوات .
● حرف سوم
تاریخ بشر چیست؟
جز سه حرف است مگر؟
بوم
حرف اول را که من در بردگی میدانم!
جنگ هایی که همه برده طلب بوده اند
به جز از ویرانی
چه به ما داده اند؟
البته یادم رفت
که به ما داده اند
حرف سوم یا #مصیبت را
به #مصیبت دادند
نامی از استقلال
وآنکه میخواهد بماند مستقل
این #مصیبت بخشی از او میشود.
ما #مصیبت زده ی تاریخیم
نام این تاریخ
انسانیت است.
از کدامین انسان
واژه ی انسانیت معنا شده؟
مگر انسان جز به تاریخ
گواهی دارد؟
تاریخ بشر میگوید
اگر انسان نبود
قتل و غارت ها دگر معنی نداشت!
شرمساری شاید از انسانیت
واژه ای انسان صفت معنا کند
به جز این شرم
چه از ما مانده
که بخواهیم از او یاد کنیم؟
گاه با خود که به خود می نگرم
با خودم میگویم
آمدن بهر چه بود؟
اگر امروز در این دنیا که
رنج سرلوحه ی کارم شده است
با گناهان خودم
در جهانی بس پر از آتش شوم
پس خوشا حال همان کس که هنوز
به جهان نامده است
فقر انسان میکُشد
ما همچنان
در پی نامده ها حیرانیم
بر سر هرچه ندیدیم
از تعصب
خشم را داد زدیم
این تعصب از چه می آید پدید؟
حاصل شکِ درونی به یک مسئله است.
از تعصب می کشیم و از قتل
به سعادت نظری میکردیم.
آنکه از کشتن انسان به سعادت نرسید
ما بودیم
گاه ما قاتل روحیم
و گاه قاتل جسم
هرچه هستیم
برای آفرینش میکشیم
کاش تاریخ ز ما هیچ نگوید دیگر
که اگر ابلیس روزی مورخ بشود!
خوف دارم که ره آدمیت پیشه کند!
خدانگهدار